The Dolorous Years - Årabrot

John Henry drove the rail spikes hard

And Jim Crow divided the ground

In brackish marshes

And podunk towns

I heard the legend of Enola Gay

And learned the rules of the marquess

It’s all buried in history now

So consider this a farewell

Farewell dolorous years

When I know the drift is taking me

I’m gonna draw devils out of passersby

I’m gonna expose the every-man

Whose emotions are dictated

Til it all comes spilling out

As sound, as smell, as image

As plea, as response

When the child was a child

It crawled up under silent covers

And went to sleep without a thought

Lead free of regrets

It’s closed eyes within

Lapses of memories

That let bygones be bygones

And dozed it off to sleep

Then I snap out of a dream

And find myself in circles of chaos

In depths below below depths

Part in light, part in shade

Oh, those dolorous years

The gulf where anything falls

Without any possible orientation

Within a place that separates

Джон Генри рельсті қатты айдады

Ал Джим Кроу жерді екіге бөлді

Шұзды батпақтарда

Және Подунк қалалары

Мен Энола Гей туралы аңызды естідім

Маркестің ережелерін үйренді

Мұның бәрі тарихқа жерленген

Сондықтан бұл қоштасуды қарастырайық

Қайырлы жылдармен қоштасу

Мен дрейф мені алып жатыр

Мен өтіп бара жатқандардың арасынан шайтандарды шығарамын

Мен әрбір еркекті әшкерелеймін

Кімнің эмоциялары жазылған

Барлығы төгілгенше

Дыбыс, иіс, сурет сияқты

Өтініш ретінде, жауап ретінде

Бала бала болған кезде

Ол үнсіз қақпақтарда жүрді

Және еш ойланбастан ұйықтауға  кетті

Өкінішсіз болыңыз

Ішінде жабық көздер

Есте сақтау жасы

Бұл өткенді өткізді

Ұйықтау үшін ұйықтады

Содан кейін мен арманнан шығарамын

Және өзімді  хаос шеңберінде  таптым

Тереңдіктің астындағы тереңдікте

Бір бөлігі жарықта, бір бөлігі көлеңкеде

О, сол азапты жылдар

Кез келген нәрсе құлайтын шығанақ

Ешқандай мүмкін бағдарсыз

Бөлінетін орынның ішінде