Darkness - Apollyon

I had a dream, which was not all a dream

The bright sun was extinguish’d and the stars

Did wander darkling in the eternal space

Rayless, and pathless, and the icy earth

Swung blind and blackening in the moonless air;

Morn came, and went — and came, and brought no day

And men forget their passions in dread

Of this their desolation;

The world was void

The populous and the powerful was a lump

Seasonless, herbless, treeless, manless, lifeless

A lump of death — a chaos of hard clay

The rivers lakes, and ocean, all stood still

And nothing stirred within their silent depths;

The waves were dead;

the tides were in their grave

The moon, their mistress, had expired before;

The winds were wither’d in the stagnant air

And the clouds perish’d;

darkness had no need

Of aid from them — she was the universe

Менің арманым бар еді, ол арман емес

Жарқыраған күн мен жұлдыздар сөнді

Мәңгілік кеңістікте түнеріп жүрді

Жарықсыз, жолсыз, мұздай жер

Айсыз ауада соқыр және қарайған;

Таң келді, кетті              '  ' ' '  ' '  ' '  '  ' ''   '  ''  ''  ''  '' ''''''''    '''''''''        '''''''''''''      '  '  '  '  ' '' ''           келіп    күн  келмейтін 

Ал ерлер қорқыныштан құмарлықтарын ұмытады

Бұл олардың қаңырап қалуы;

Дүние бос болды

Халқы көп және күштілер бір түйір болды

Маусымсыз, шөпсіз, ағашсыз, адамсыз, жансыз

Бір кесек өлім — қатты саздың хаосы

Өзендер, көлдер, мұхиттар, бәрі тоқтап қалды

Олардың үнсіз тереңдігінде ештеңе қозғалмады;

Толқындар өлді;

толқындар олардың қабірінде болды

Айдың, олардың қожайынының, бұрын өткен;

Тоқырауық ауада желдер әлсіреді

Бұлттар жойылды;

қараңғылықтың қажеті жоқ еді

Олардың көмегінен — ол ғалам болды