Return To Egypt -

«And he cast upon them the fierceness of his anger

Wrath and indignation, and trouble

A host of evil angels.»

(Psalms, 78:49)

Two brothers stand;

their eyes are caught with fire

They know no fear from the tyrant on the throne

A simple wish not granted, to worship for their god

There’s no compassion inside the Pharaoh’s heart of stone

Blood consumes the waters;

tainting red the sacred Nile

The rancid stench of death harbors winds for miles

The cities and the temples, flooded now with frogs

And their croaking lasted days until Moses gave his word

The Pharaoh’s slender patience was reducing with each night

But to free the hebrew slaves was an unimaginable right

Though the word that spread in Egypt was speaking of the awe

That was penetrating slowly about a God they do not know

A host of evil angels — each has a different sword

Striking down at Egypt in the name on the One and Only God

By the brandish of the staff a cloud of dust arises

Carried by the desert wind and turning into lice

Harming none in goshen, infecting with their woe

A gathering of verming collide against the hebrew’s foes

God presents severity like never seen before

His words to Moses rumbles like the distand thunder roar

The pestilence and sickness that stroke the heathen fold

Are the labor pains of freedom taking out their toll?

Storming down with holy anger

Rain of fire destroys all

Unending swarms of god sent Furies

Covering the suns in whole

(Hebrew Text)

AARON:

«Thus saith the Lord God of Israel, let my people go, that they may hold a

feast unto me in the wilderness»

PHARAOH:

«Who is the Lord, that I shoul obey his voice to let the Israel go?»

AARON:

«The God of the Hebrews hath with us»

PHARAOH:

«Get thee from me!

Take heed to thyself, see my face no more;

for in that day

thou see my face… thou shall die!»

MOSES:

«My Lord, master of the universe

Flesh and blood when He comes down to rage war

His ministers and servants surrounding him in all his glory.

And you supreme

king od kings, judge us for we are your servants and they are your allies.

Come and rage war with them, hallowed be the name of God…

For ever and ever!»

The Pharaoh’s heart was stubborn

But the grief was greater than his will

By taking every first born

Entire Egypt chilled

«Ол олардың үстіне өзінің қаһарын жаудырды

Ашу мен ашу, және қиындық

Зұлым періштелердің көп.»

(Забур, 78:49)

Екі ағайынды тұрады;

олардың көздері отқа оранған

Олар тақтағы тираннан қорқуды білмейді

Өз құдайына құлшылық ету орындалмаған қарапайым тілек

Перғауынның тас жүрегінде жанашырлық жоқ

Қан суды тұтынады;

киелі Нілді қызылға бояды

Өлімнің ащы иісі бірнеше шақырымға созылып тұрады

Қалалар мен ғибадатханалар қазір бақаларға толы

Олардың айқайы Мұса сөз бергенше бірнеше күнге созылды

Перғауынның шыдамы түн өткен сайын азайып барады

Бірақ  еврей құлдарын азат ету ойға  кеңес  құқық                                                                                                                                                                                                                   |

Мысырда таралған сөз, өйткені үрей туралы айтылды

Бұл олар білмейтін Құдай туралы баяу еніп кетті

Зұлым періштелердің қожайыны - әрқайсысының қылыштары бар

Бір және Жалғыз Құдайдың атымен Египетті соғу

Қызметкерлердің дірілінен шаң бұлты шығады

Шөл желімен алып, битке айналады

Гошенде ешкімге зиян келтірмеу, олардың қасіретін жұқтыру

Еврейлердің жауларына қарсы вермингтердің жиналуы

Құдай бұрын-соңды болмаған ауырлықты береді

Оның Мұсаға айтқан сөздері алыстағы найзағайдың күркіреуі сияқты

Пікірлер қатпарын сипап тұрған індет пен ауру

Еңбек ауыртпалығы олардың аққыны бар ма?

Қасиетті ашумен басылады

От жаңбыры бәрін жояды

Құдайдың шексіз тобы Фьюриді жіберді

Күнді бүтін жабу

(Иврей мәтіні)

АРОН:

«Исраилдің Құдайы Жаратқан Ие былай дейді: «Менің халқымды жібер,

шөл далада маған той бер»

ПЕРҒАУЫН:

«Жаратқан Ие кім, мен оның сөзіне құлақ асып, Исраилді жіберемін?»

АРОН:

«Еврейлердің Құдайы бізбен бірге»

ПЕРҒАУЫН:

«Менен өзіңді ал!

Өзіңе сақ бол, енді менің жүзімді көрме;

сол күн үшін

сен менің бетімді көрсең... сен өлесің!»

Мұса:

«Раббым, ғаламның иесі

Ол соғысқа   келгенде ет пен қан

Қызметшілері мен қызметшілері оны бүкіл салтанатымен қоршап алды.

Ал сен жоғарысың

Патшалар, бізді соттаңдар, өйткені біз сенің қызметшіміз, ал олар сенің одақтастарың.

Келіп, олармен соғысыңыз, Құдайдың  есімі киелі болсын…

Мәңгілікке!»

Перғауынның жүрегі қыңыр болды

Бірақ қайғы оның еркінен де асып түсті

Әрбір тұңғыш нәрестені қабылдау арқылы

Бүкіл Мысыр салқындаған