Centella - Alfonso André, José Manuel Aguilera, La Barranca

En un punto difuso perdimos el habla

El silencio creció, desbordando el salón

Por momentos pensé que la noche era eterna

Cuando el cielo —temblando— cambió de color

Ascendimos a tientas por una escalera de caracol

Para ver desde lo alto

Las llamas del día pintando de rojo

Un mar de negrura

Entonces tus labios rozaron mi oido

Ascendimos a tientas por una escalera de caracol

Para ver desde lo alto

Las llamas del día pintando de rojo

Un mar de negrura

Entonces sentimos lo que es estar vivos

Бұлыңғыр жерде біз сөзімізді жоғалттық

Тыныштық күшейіп, залды басып кетті

Кейде түн мәңгілік деп ойладым

Аспан дірілдегенде түсі өзгерді

Біз бұрандалы баспалдақпен көтерілдік

Жоғарыдан көру үшін

Қызылға боялған күннің жалыны

қара теңіз

Сосын сенің ерндерің менің құлағымды сипады

Біз бұрандалы баспалдақпен көтерілдік

Жоғарыдан көру үшін

Қызылға боялған күннің жалыны

қара теңіз

Сондықтан біз өмір сүрудің қандай екенін сезінеміз