Дождь - Алексей Стёпин

В машине прячутся они,

И ласки наспех опять,

Она бежала от любви,

Но не могла убежать.

Он каждой ночью не с ней,

И вновь обидно до слёз,

Он уезжает к жене

И не звонит пару дней —

Как будто всё не всерьёз…

Олар көлікке тығылады

Қайтадан асығыс сипалады,

Ол махаббаттан қашып кетті

Бірақ ол қашып кете алмады.

Ол әр түнде онымен бірге болмайды,

Тағы да көз жасы ұят,

Әйеліне барады

Және бірнеше күн қоңырау шалмайды -

Ештеңе маңызды емес сияқты...