Фортуна - Александр Кузнецов

Ты долго по земле босое счастье искал,

И крик бродячих песен обрывался со скал,

Ты выдумал за горизонтом призрачный рай,

И эхо за спиной отозвалось «Выбирай,

На пан или пропал с судьбой в рулетку сыгpай, шар кинем».

И завертелось колесо, и опалило висок,

И Бог не Дьявол, не знал куда занесёт,

И Бог не Дьявол, не знал на какое число сфартило.

А где-то пела метель, в домах стелили постель,

А ты по миру ходил искать ту дверь,

А ты искал, но дороги свинцовым дождём размыло.

Жизнь перекати-поле, за верстою верста,

Уносит ветер волю горький запах костра,

И память, девка глупая, в пути адресат забыла.

Но не забыло сердце, через реку паром,

Там за добро, как водится, ответят добром,

Но бьёт кайлом паромщик, та река подо льдом застыла.

И завертелось колесо, и опалило висок,

И Бог не Дьявол, не знал куда занесёт,

И Бог не Дьявол, не знал на какое число сфартило.

А где-то пела метель, в домах стелили постель,

А ты по миру ходил искать ту дверь,

А ты искал, но дороги свинцовым дождём размыло.

И завертелось колесо, и опалило висок,

И Бог не Дьявол, не знал куда занесёт,

И Бог не Дьявол, не знал на какое число сфартило.

А где-то пела метель, в домах стелили постель,

А ты по миру ходил искать ту дверь,

А ты искал, но дороги свинцовым дождём размыло.

А где-то пела метель, в домах стелили постель,

А ты по миру ходил искать ту дверь,

А ты искал, но дороги свинцовым дождём размыло.

Ты долго по земле босое счастье искал.

Жалаңаяқ бақыт іздеп жүрсің көптен,

Кезбе әндердің айқайы жартастарды жарып жіберді,

Сіз көкжиектен тыс елес жұмақты ойлап таптыңыз,

Менің артымдағы жаңғырық «Таңда,

Тағдырмен рулетка ойнаңыз немесе тағдырмен жоғалыңыз, біз допты лақтырамыз.

Дөңгелек айналып, ғибадатхананы өртеп жіберді,

Құдай Ібіліс емес, ол қайда апаратынын білмеді,

Ал Құдай Ібіліс емес, ол өзінің бақытты екенін білмеді.

Бір жерде боран соқты, үйлерде төсек-орын салынды,

Ал сен сол есікті іздеп дүниені араладың,

Ал сен қарап тұрдың, бірақ жолдарды қорғасын жаңбыр шайып кетті.

Өмір - бір миль қашықтықта,

Жел оттың ащы иісін алып кетеді,

Ал жады, ақымақ қыз, адресатты жолда ұмытып кетіпті.

Бірақ жүрек ұмытпады, өзеннен өткен паром,

Онда жақсылыққа, әдеттегідей, олар жақсылықпен жауап береді,

Бірақ паромшы пілмен соқты, өзен мұздың астында қатып қалады.

Дөңгелек айналып, ғибадатхананы өртеп жіберді,

Құдай Ібіліс емес, ол қайда апаратынын білмеді,

Ал Құдай Ібіліс емес, ол өзінің бақытты екенін білмеді.

Бір жерде боран соқты, үйлерде төсек-орын салынды,

Ал сен сол есікті іздеп дүниені араладың,

Ал сен қарап тұрдың, бірақ жолдарды қорғасын жаңбыр шайып кетті.

Дөңгелек айналып, ғибадатхананы өртеп жіберді,

Құдай Ібіліс емес, ол қайда апаратынын білмеді,

Ал Құдай Ібіліс емес, ол өзінің бақытты екенін білмеді.

Бір жерде боран соқты, үйлерде төсек-орын салынды,

Ал сен сол есікті іздеп дүниені араладың,

Ал сен қарап тұрдың, бірақ жолдарды қорғасын жаңбыр шайып кетті.

Бір жерде боран соқты, үйлерде төсек-орын салынды,

Ал сен сол есікті іздеп дүниені араладың,

Ал сен қарап тұрдың, бірақ жолдарды қорғасын жаңбыр шайып кетті.

Жалаңаяқ бақытты көптен бері жерден іздеп жүрсің.