Lulo - Al2 el Aldeano, Raymond Daniel, Al2 El Aldeano, Raymond Daniel

¿Y cómo hacer para entenderme, tú?

Si yo mismo no me entiendo

Acaso, me enseñaste a conocerme

Ay, yo no sé.

Tú silencio estoy sintiendo

Lulo, la gente persiguiendo lo que anhela ataca

¿Por qué razón mi amigo, el odio, al alma nos opaca?

Ya más de un vampiro quiso clavarme su estaca

Perdí mi tiempo, buscándole escamas a la urraca

Yo le pregunto antes de qué plano permute

¿Cómo es posible Señor, que alguien mi dolor disfrute?

He querido un mando pa' ponerle a muchos un mute

Pero bueno, usted no sabe, los árboles no discuten

Me imagino que entre ustedes no hay disputa alguna

Para todos, un día, un sol, una noche, una luna

Desde sus raíces que hasta el tallo una fortuna

Porque todas las plantas tuvieron la misma cuna

A ver, ¿Cómo le explico Señor árbol pa' que entienda?

¿Puede que con tanto fruto, otro árbol se le ofenda?

¿Puede ser que un árbol sea más precioso por sus prendas?

¡Al humano le hace falta un bosque urgente pa' que aprenda!

A ti no te importa lo que otros árboles dicen

Tampoco tienes que opinar, ni calzar tus raíces

No tienes horario laboral ni jefe que te pise

Las aves te cantan y los rayos del sol te bendicen

La Tierra te acepta como eres

¿O acaso te discrimina por el color de piel como los seres?

Nah

Mamá Naturaleza ninguna planta prefiere

Toda semilla que crece merece lo mismo, asere!

A veces la conexión es tanta que he sentido

Que a través de ti, encuentro sentido a los sentidos

Cuando hablamos, siento que a vientos lejanos voy unido

Es como tu corazón, pero con mis latidos

¿Cuántos has visto morir?

¿Cuánto por aquí han nacido?

¿Cuántas ramas, cuántas aves, cuántas lluvias, cuántos nidos?

¿Cuántos como yo pasaron por aquí perdidos?

Y no escucharon tu voz, por tener ciego el oído

¿Será que nos conocemos, que esto no tiene sentido?

Quizás estuvimos antes aquí en cuerpos invertidos

Entre tus sonidos un mensaje mis ojos han leído

Que a veces pa' ser feliz se tiene que haber sufrido

¡Coño, men!

Dicen que los árboles no pecan

Tú no lloras tanto, yo tengo la mirada seca

Con toda la mierda que el mundo ante mí defeca

Ал сен мені қалай түсінесің?

Егер мен өзімді түсінбесем

Сіз маған өзімді тануды үйреттіңіз бе?

О, мен білмеймін.

Мен сенің тыныштығыңды сеземін

Луло, адамдар шабуылдауды аңсаған нәрсені қуып келеді

Не себепті, досым, жек көремін, жанымыз бізді бұлыңғыр етеді?

Қазірдің өзінде бірнеше вампир өз ставкасын маған жабыстырғысы келді

Мен соқырдан таразы іздеп уақытымды босқа өткіздім

Мен одан қай ұшақты айырбастағанын сұраймын

Қалайша, Тәңірім, біреу менің ауырғанымнан ләззат алады?

Мен көбіне дыбысты өшіру туралы бұйрық келді

Бірақ ей, сен білмейсің, ағаштар дауласпайды

Араларыңда ешқандай дау жоқ деп ойлаймын

Барлығына бір күн, бір күн, бір түн, бір ай

Тамырынан сабағына дейін береке

Өйткені барлық өсімдіктердің бесігі бір болған

Қарап көрейікші, сендер түсінулерің үшін Ағаш мырзаны қалай түсіндіремін?

Осыншама жеміспен басқа ағаш ренжіген шығар?

Ағаш киімімен қымбат болуы мүмкін бе?

Адамдарға оқу үшін шұғыл орман қажет!

Басқа ағаштардың не айтатыны сізді қызықтырмайды

Сіз өз пікіріңізді білдірудің де қажеті жоқ, өз тамырыңызды қоюдың да қажеті жоқ

Сізде жұмыс уақыты немесе сізді басқаратын бастық жоқ

Саған құстар ән салып, күн сәулелері саған батасын береді

Жер сені қандай болсаң, солай қабылдайды

Әлде ол сізді басқа тіршілік иелері сияқты тері түсіне байланысты кемсітеді ме?

жоқ

Табиғат ана ешқандай өсімдікті жақсы көрмейді

Әрбір өсіп тұрған тұқым бірдей лайық, асере!

Кейде байланыс соншалықты керемет болды, мен өзімді сезіндім

Сіз арқылы мен сезімдерге мағына табамын

Біз сөйлескенде, мен біртұтас екенімді сезінемін

Бұл сенің жүрегің сияқты, бірақ менің соғуларыммен

Сіз қанша адамның өлгенін көрдіңіз?

Бұл жерде қанша адам дүниеге келген?

Қанша бұтақ, қанша құс, қанша жаңбыр, қанша ұя?

Мен сияқты осы жерден өткен қанша адам жоғалды?

Олар сенің дауысыңды тыңдамады, өйткені олардың құлақтары соқыр болды

Мүмкін біз бір-бірімізді танимыз, бұл мағынасы жоқ шығар?

Мүмкін біз бұрын төңкерілген денелерде болған шығармыз

Дауыстарыңның арасынан менің көзім оқыды хабар

Бақытты болу үшін кейде азап шегу керек

Қарғыс атсын, адам!

Ағаштар күнә жасамайды дейді

Көп жыламайсың, түрім құрғақ

Менің алдымда дүние нәжіспен