Summer Fall -

Into the summer fall

Decaying was his soul

Frail his summer

His heart won’t recover

The fading sun

Has drained his life

Take his body

His faint core is dying

Damp nights crawl

Haze and light will stray from us

As our hands are torn

Time has brought the blizzard

The void is closer

Time won’t hear me

Outside

The rain has stopped

Waves at night walk

My voice

May soothe their loss

This pain began one night

Quiet days gone by

I must have uttered a sigh

I had to understand

'Round the flickering fire all the silent stares

I had concealed my tears,

I pressed my arms to the ground

For I knew I was bound to… die!

Winds have worn down this life

The void is closer

Whistling my old dreams

Rain outside tonight

I lie still, my thoughts wilt

And I’ll face the dark with great eyes

All remains as bleakness and fall

It seems late for a lone cry

The mud feels so warm

There’s nothing around here

To resist the gale and its wrath

How could I think this world made sense at all?

I remember her heart being so sensitive

We were right there was nothing out there above the stars

So briefly we live

Let us yield to the unseen

For no memory will linger

Where finally nothing is

Feeling the silence grow

All weakness chained his bones

In his summer

He ruled the flesh, now rotten

Late dusk devours

For truth and rest we shall burn his might in the pyre

Distant summer

So much you have forgotten

Dark and barren

The void goes on without him

Жазғы күзге

Шіріген оның жаны болды

Жазы әлсірейді

Оның жүрегі қалпына келмейді

Солып бара жатқан күн

Өмірін құртты

Оның денесін алыңыз

Оның әлсіз өзегі өліп жатыр

Ылғалды түндер жорғалайды

Тұман мен жарық бізден алыстайды

Қолымыз жыртылғандай

Уақыт боран әкелді

Бос орын жақын

Уақыт мені естімейді

Сыртта

Жаңбыр тоқтады

Түнде серуендеген толқындар

Менің дауысым

Олардың жоғалуын жеңілдетуі мүмкін

Бұл ауырсыну бір түнде басталды

Тыныш күндер өтті

Мен күрсінген шығармын

Мен түсінуім керек болды

«Жылқылдаған оттың айналасында барлық үнсіз көзқарастар

Көз жасымды жасырдым,

Мен қолдарымды жерге бастым

Мені байланыстырғанымды білдім ... Өзат!

Бұл өмірді жел тоздырды

Бос орын жақын

Ескі армандарымды ысқырып

Бүгін түнде сыртта жаңбыр жауады

Мен тыныш жатырмын, ойларым өшеді

Ал мен қараңғыға керемет көзбен қараймын

Барлығы күңгірттік пен құлдырау ретінде қалады

Жалғыз жылау үшін кеш болып көрінеді

Балшық өте жылы

Бұл жерде ештеңе жоқ

 Дауыл мен оның қаһарына қарсы тұру

Мен бұл дүниенің мағынасы бар деп қалай ойлай аламын?

Оның жүрегі өте сезімтал болғаны есімде

Біз жұлдыздардың үстінде ештеңе болмағаны дұрыс болды

Сондықтан қысқаша біз өмір сүріп жатырмыз

Көрінбейтінге берейік

Себебі ешбір жад ұзаққа созылмайды

Ақырында ештеңе жоқ жерде

Тыныштықтың күшеюін сезіну

Барлық әлсіздік оның сүйектерін шынжырмен байлады

Жазда

Ол шіріген денені басқарды

Кеш батқан ымырт

Шындық пен тыныштық үшін біз оның құдіретін отта өртейміз

Алыс жаз

Сіз көп нәрсені ұмыттыңыз

Қараңғы және бедеу

Онсыз да бос орын жалғасады