Исповедь - Airat

Припев:

Ты создал нас,

Солнце и луну,

Дал нам душу, как компас,

И я верю нутру.

Вокруг клоунада,

Мир танут ко дну,

Главный враг — это страх, и я ему

Объявляю войну!

1. О, Всевышний!

Прости мои грешные мысли!

Я решился на шаг, хоть и не все осмыслил,

Может ты разозлишься, может не простишь,

Но я не буду больше жить, как серая мышь!

Плодить страхи, просить за грехи прощенья,

Что грехи, когда жизнь как иступление?

Вокруг люди с букетом религий на блюде

Кричат: «Молись!

Не то, парень, плохо будет!»

И я молюсь, словно раб, не зная правды,

Думая: «Ну для чего тебе все это надо?»

Может тебе противны все эти вопли,

Просьбы, мольбы, страхи, слюни и сопли?

Может, прогибаясь, падаю в твоих глазах?

Неужели слабых любят на небесах?

И ненавидят тех, кто ненавидит страх

И стоят не на коленях, а на ногах?

Припев:

Ты создал нас,

Солнце и луну,

Дал нам душу, как компас,

И я верю нутру.

Вокруг клоунада,

Мир танут ко дну,

Главный враг — это страх, и я ему

Объявляю войну!

2. Да, я грешен, грешен, ну что дальше?

Знаю, что мешкаю, аж вешаюсь даже!

И виноват во многом, виноват — согласен,

И, прости, не всегда над собою властен,

Я почти ослеп, чтоб прозреть снова,

И благодарен тебе, ведь ты мне дал основу,

Ты меня подтолкнул к первой ступени,

Мне лишь осталось встать и выбить дверь,

И я сказал: «Смогу!

Смогу — даю слово!

Я не гнал пургу, я не та порода,

Не такой, чтоб годами искать клад,

А найдя его, взять и зарыть назад».

Я опоздал может просто на скорый поезд,

Ничего, ведь резина наберет скорость,

Поддаются мышцы, но выдержит кость,

Дойду хромая, храбрость — моя трость!

Припев:

Ты создал нас,

Солнце и луну,

Дал нам душу, как компас,

И я верю нутру.

Вокруг клоунада,

Мир танут ко дну,

Главный враг — это страх, и я ему

Объявляю войну!

Хор:

Сен бізді жараттың

Күн мен ай

Бізге компас сияқты жан берді

Ал мен ішекке сенемін.

Сайқымазақтың айналасында

Дүние түбіне батып барады

Басты жау – қорқыныш, ал мен

Мен соғыс жариялаймын!

1. О, Құдай!

Менің күнәлі ойларымды кешіре гөр!

Мен бәрін түсінбесем де, қадам жасауды шештім,

Мүмкін ашуланарсың, мүмкін кешірмессің,

Бірақ мен енді сұр тышқан сияқты өмір сүрмеймін!

Қорқыныш туғызу, күнәлар үшін кешірім сұрау,

Өмір құтыру сияқты болған кезде қандай күнәлар бар?

Табақта діндер шоғы бар адамдардың айналасында

Олар: «Дұға ет!

Олай емес, балам, жаман болады!».

Ақиқатты білмей, құл сияқты дұға етемін.

Ойланып: «Оның бәрі саған не үшін керек?»

Мүмкін сіз осы жылаулардан жиіркенетін шығарсыз,

Өтініштер, дұғалар, қорқыныштар, ағып кетулер және сілекейлер?

Мүмкін, иіліп, мен сенің көзіңе түсемін?

Әлсіздерді көкте жақсы көреді ме?

Ал олар қорқынышты жек көретіндерді жек көреді

Ал олар тізе емес, аяққа тұра ма?

Хор:

Сен бізді жараттың

Күн мен ай

Бізге компас сияқты жан берді

Ал мен ішекке сенемін.

Сайқымазақтың айналасында

Дүние түбіне батып барады

Басты жау – қорқыныш, ал мен

Мен соғыс жариялаймын!

2. Иә, мен күнәһармын, күнәһармын, енді ше?

Мен кешіктіріп жатқанымды білемін, тіпті асылып қалдым!

Және көп нәрсеге кінәлі, кінәлі - мен келісемін,

Кешіріңіз, мен әрқашан өзімді басқара алмаймын,

Қайта көрсем соқыр болып қала жаздадым

Мен сізге ризамын, өйткені сіз маған негіз бердіңіз,

Сіз мені бірінші қадамға итермеледіңіз,

Мен жай ғана тұрып, есікті теууім керек,

Мен: «Мен аламын!

Мен аламын - уәде беремін!

Мен қарлы боранды айдамадым, мен ондай тұқым емеспін

Жылдар бойы қазына іздейтін түрі емес,

Тапқан кезде алып, қайта көміңдер», – деді.

Мен жылдам пойыздан қалып қойған шығармын,

Ештеңе емес, өйткені резеңке жылдамдықты көтереді,

Бұлшықеттер көнеді, бірақ сүйек шыдайды,

Ақсақ боламын, батылдық менің таяғым!

Хор:

Сен бізді жараттың

Күн мен ай

Бізге компас сияқты жан берді

Ал мен ішекке сенемін.

Сайқымазақтың айналасында

Дүние түбіне батып барады

Басты жау – қорқыныш, ал мен

Мен соғыс жариялаймын!