Waldaura -

Ein Tanz im Mondenschein

Ein Flammenkreis aus alten Legenden

Die Trommel schlägt

Den Pulsschlag des Lebens

Mit Zauberhänden

Im Tanz vergeht alle Pein

Im transzendenten Dämmerschein

Das zarte Singen der Unirdischen

Dringt aus der Seentiefe

Im abgelegenen Bannwald

Als ob mich eine Göttin riefe

Hier ist kein Axtschlag mehr zu hören

Wo Windesfeen den Geist betören

Hier draußen tobt das reine Sein

Im transzendenten Dämmerschein

Man hört sie hier von ferne schreien

Im transzendenten Dämmerschein

Ihren zarten, leisen Gesang

Trägt ein manches Mal der Abendwind

Zu den armen, irren Menschen hin

Über Felder in die Stadt geschwind

Man hört sie hier von ferne schreien

Im transzendenten Dämmerschein

Die Waldfrau führt mich heimwärts nun

Hinauf, hinab, der Weg ist steil

«Sag Deva, wo geht es nun hin?

Was ist des Lebens tiefer Sinn?»

Sie lässt mich schweigend lauschen

Mich an der Pracht der Welt berauschen

Was kann das Leben herrlich sein

Im transzendenten Dämmerschein

Man hört sie hier von ferne schreien

Im transzendenten Dämmerschein

Ein Grabhügel als Tor

Es geht hinab mit meiner Liebsten jetzt

Seelensteine pflastern unsern Weg

Ins reine Licht hinein tanz ich zuletzt

Wenn der Lebensfaden reißt

Glückseligkeit der Fall verheißt

Ein Ort der Kraft im Stein

Im Tod, im transzendenten Dämmerschein

Man hört sie hier von ferne schreien

Im transzendenten

Dämmerschein

Ай сәулесіндегі би

Ежелгі аңыздардағы жалын шеңбері

Барабан соғады

Өмірдің соғуы

Сиқырлы қолдармен

Барлық ауырсыну биде кетеді

Трансцендентті ымыртта

Жерсіздің нәзік әні

Көлдің тереңінен енеді

Шалғайдағы Банвальдта

Мені бір құдай шақырып тұрғандай

Бұл жерде бұдан былай балта шапқан жоқ

Жел перілері рухты сиқырлайтын жерде

Мұнда таза болмыс құтыруда

Трансцендентті ымыртта

Олардың айғайлағанын алыстан естисіз

Трансцендентті ымыртта

Оның нәзік, жұмсақ әні

Көбінесе кешкі желмен тасымалданады

Кедей, жынды адамдарға

Қалаға далалар арқылы жылдам

Олардың айғайлағанын алыстан естисіз

Трансцендентті ымыртта

Орман әйелі мені қазір үйіме алып барады

Жоғары, төмен, жол тік

«Деваға айт, біз қазір қайда барамыз?

Өмірдің терең мәні неде?»

Ол маған үнсіз тыңдауға мүмкіндік береді

Дүниенің сән-салтанатына мас боламын

Өмір қандай керемет болуы мүмкін

Трансцендентті ымыртта

Олардың айғайлағанын алыстан естисіз

Трансцендентті ымыртта

Қақпа ретіндегі қорған

Ол енді менің махаббатыммен бірге түсіп жатыр

Жан тастары жолымызды ашады

Ақырында таза нұрға билеймін

Өмірдің жібі үзілгенде

күзгі уәделерді орындаңыз

Таста билік орны

Өлімде, трансцендентті ымыртта

Олардың айғайлағанын алыстан естисіз

Трансцендентте

ымырт