Kellerkind - Adversus

Als Orpheus in das Dunkel ging

So folgte er Eurydike

Sie zu retten aus dem Schlund der Unterwelt

Und scheiterte

Und wenn ich nun ins Dunkel geh‘

Sag folgst du deiner Liebe

Dorthin wo die Stufe bricht

Am Grund der Wendel tiefster Stiege

Als sich zu früh umgeblickt

Der Held nach seiner Liebsten

Zog der Hades sie hinab

Wo die Schwärze ward am tiefsten

Und wenn du steigst mir nach

In den Keller meiner Seele

Wird reißen dein Verstand entzwei

Wenn ich mich umdrehe?

In uns allen steckt ein Ort

Der entsagt jeder Fantasie

Sieh mich an, ich war schon dort

Und jenes Grauen verlässt mich nie

Folge mir nicht nach auf meinen Wegen

Pfade führ‘n dich auf, aus meiner Welt

Warte nicht auf mich in diesem Leben

Stufen führ‘n hinab, so ungezählt

Kellerkind !

Find‘st nie heraus!!!

Dort unten wo die Wände flüstern

Jede Tür ins Dunkel führt

Singen Steine meinen Namen

Bleiches Moos die Haut berührt

Jeder Gang ein neuer Mund

Der mich in die Schwärze zieht

In den Abgrund meiner Kindheit wo das

Licht die Schritte flieht

Tiefer, tiefer malt mein Schritt

Jede Stufe saugt den Tritt

Abwärts und kein Weg mir glückt

An das Licht wo ich ließ dich einst zurück

Jedes Herz ist ein Labyrinth

Manches flach — manches tief, mein Kind

Und wenn ich nicht den Rückweg find

Halt‘ dich nicht auf

Und folge nur dem Frühlingswind

Warum stehst du dort und schaust so traurig

Hörst du nicht den Sang der fernen Welt

Hier drinnen bin nur ich

Und bald schon geh‘ ich

Stufen führ‘n hinab, so ungezählt

Folge mir nicht nach auf meinen Wegen

Pfade führ‘n dich auf, aus meiner Welt

Warte nicht auf mich in diesem Leben

Stufen führ‘n hinab, so ungezählt

Орфей қараңғыға кеткенде

Сөйтіп, ол Эвридиканың соңынан ерді

Сізді жер асты әлемінің тұңғиығынан құтқару үшін

Және сәтсіз болды

Ал мен қазір қараңғылыққа кетсем

Сүйіспеншілігіңізге еретініңізді айтыңыз

Қадам үзілген жерге

Спиральдың төменгі жағында ең терең баспалдақтар

Тым ерте айналаға қараған кезде

Сүйгенінен кейінгі батыр

Аид оларды сүйреп түсірді

Қараңғылық ең терең болған жерде

Ал егер маған ерсең

Жанымның жертөлесіне

Ойыңды екіге бөледі

бұрылсам

Бәрімізде де орын бар

Ол кез келген қиялдан бас тартады

Маған қарашы, мен сонда болдым

Және бұл сұмдық мені ешқашан тастамайды

Менің жолдарыма ерме

Жолдар сені менің әлемімнен алып шығады

Бұл өмірде мені күтпе

Қадамдар төменге апарады, сондықтан есепсіз

жертөледегі бала!

Сіз ешқашан біле алмайсыз!!!

Қабырғалардың сыбырлаған жерінде

Әрбір есік қараңғылыққа апарады

Тастар менің атымды жырлайды

Бозғылт мүк теріге тиеді

Әр курста жаңа ауыз

Мені қараға кім тартады

Менің балалық шағымның тұңғиығына

Жарық қадамдардан қашады

Тереңірек, тереңірек менің қадамымды бояйды

Әрбір қадам соққыны сорады

Мен табысқа жете алмаймын

Мен сені тастап кеткен жарыққа

Әрбір жүрек лабиринт

Біреуге жазық – біресе терең, балам

Ал қайтып жолымды таба алмасам

өзіңді тоқтатпа

Және жай ғана көктемгі желге еріңіз

Неге сонша мұңайып тұрсың

Алыстағы дүниенің әнін естімейсің бе

Мұнда тек мен ғана

Ал мен жақында кетемін

Қадамдар төменге апарады, сондықтан есепсіз

Менің жолдарыма ерме

Жолдар сені менің әлемімнен алып шығады

Бұл өмірде мені күтпе

Қадамдар төменге апарады, сондықтан есепсіз