Gespinste - Adversus

Als ein gar schönes Mädchen einst zum Bade ging

Nackt wie die Sünde sich vorm silbern Spiegel salbend

Zart ging die Hand den kalten Rand der Waschschüssel

Als dort im Rund ein zuckend Leib den Blick ihr fing und

Haarige Füßchen forschten im Schlund

Gusseisern Rohr dort spinnendes Getier erbrach

Tastende Beinchen kratzen über Porzellan

Das Mädchen sich in kühler Abscheu beugte

Mit grausamer Hand die Spinne in der Flut ertränkt

Kleines Leben, hin bist du nun!

Gespinste lauern überall

Verstricken dich in manchem Gram

Gefesselt und im freien Fall

Spinnst du dir hin so manchen Wahn

Die Hand des Mädchens mehr als einmal solches Leben nahm

Grausamkeit und Schönheit, lasterhaft' Union

Gerne über jedes kleine Wesen sich gestellt

Ein Lachen so kalt wie scherbendes Kristall

Doch Nächtens im Traume fror’s ihr im Gesicht

Gespinste lauern überall

Verstricken dich in manchem Gram

Gefesselt und im freien Fall

Spinnst du dir hin so manchen Wahn

Gespinste, bleich und zart gespannt

Gewoben aus Gewissensangst

Schnüren fort dir unerkannt

Liebe, die du nie erlangst

Sag' mir, oh sag' mir, was mag das denn sein?

Ein Bild, mir so fremd, wie’s im Schlaf nach mir greift

Wände so hoch, und ich: allzu klein

Und tosender Strom mit Gewalt mich dort schleift

Nachts, wenn sie ruht, im Laken sich suhlt

Ein Dröhnen und Pochen, ein Brodeln und Kochen

Ihr fährt durch das Hirn wie seidener Zwirn

Sich sanft um sie legt, ihre Lippen beschlägt

Sag' mir, oh sag' mir, was ist dieser Ort

An den mich der Traume in Zweifel verbannt?

Die riesige Fratze, die drohet mir dort

Bin ich das, die vor sich ums Leben gerannt?

Kein Fliehen, kein Rennen, sie wird’s schon erkennen

Beschützt sie im Reich dieses Traumes und gleich

Erwacht sie im Zwielicht, wo jetzt ihr Leib ist:

(Erkennt sie erschreckt) von Spinnweb bedeckt!

Das schöne Kind von nun an auf der Flucht sich fand

Und grausend sich im Zwang um jeden Schlaf gebracht

Doch letzten Endes sie des Morpheus' Arm umschlang

Und bald darauf, da fand man ihren toten Leib

Die Augen im lautlosen Schrei geweitet

Бірде өте әдемі қыз ваннаға барғанда

Күнәдай жалаңаш, Күміс айнаның алдында майланған

Қол жуғыштың салқын шетінен нәзіктікпен өтті

Раундта дірілдеген дене оның көзіне түсті

Шашты кішкентай аяқтар өңешті зерттеді

Шойын құбыр иірілетін тіршілік иелерін құсты

Іштей түскен аяқтар фарфорды тырнап өтеді

Қыз салқын жиренішпен иілді

Өрмекшіні қатыгез қолмен тасқынға батырып жіберді

Кішкентай өмір, сен қазір жоқсың!

Вебтер барлық жерде жасырылады

Сізді біраз қайғыға батырыңыз

Байланған және еркін құлаған кезде

Сіз кейбір ессіздікке жындысыз ба?

Қыздың қолы мұндай өмірді бірнеше рет алды

Қатыгездік пен сұлулық, жауыздық» Одағы

Әрбір кішкентай болмыстың үстінен қуана қойылған

Сынған кристалдай суық күлкі

Бірақ түнде түсінде оның беті мұздап кетті

Вебтер барлық жерде жасырылады

Сізді біраз қайғыға батырыңыз

Байланған және еркін құлаған кезде

Сіз кейбір ессіздікке жындысыз ба?

Торлы, бозғылт және нәзік шиеленіс

Ар-ождан азабынан өрілген

Сізден танылмай алыс жол

Сіз ешқашан алмайсыз

Айтыңызшы, айтыңызшы, бұл не болуы мүмкін?

Ұйқыда қолымды созып кеткендей маған жат бейне

Қабырғалары өте биік, мен: тым кішкентай

Қатты ағыс мені сол жаққа сүйреп апарады

Түнде ол тынығатын кезде, жайма-жайды аралайды

Гүріл мен діріл, көпіршік пен қайнау

Сіз миды жібек жіптей өткізесіз

Оны ақырын орап, ернін тұмандайды

Айтшы маған, айтшы, бұл қай жер

Қандай армандар мені күмәндандырады?

Сол жерде маған үлкен реніш қауіп төндіреді

Оның өмірінен бұрын жүгірген мен бе?

Ешқандай қашпайды, жүгірмейді, ол өзі шешеді

Оларды осы арманның саласында және жақын арада қорғаңыз

Ол ымыртта оның денесі қазір тұрған жерде оянады:

(Бастап таниды) Өрмекке оранған!

Бұдан былай сұлу бүлдіршін өзін қашып жүргенде тапты

Және мәжбүрлі түрде әр ұйқыдан қатты айырылды

Бірақ соңында ол Морфейдің қолын құшақтады

Көп ұзамай олардың өлі денесі табылды

Үнсіз айқайдан көздері бақырайып кетті