Mediodía - Adicta

Aún me falta escribir lo mejor

Aún no tengo mi taza de té

Unas veces me vuelvo impaciente

Golpeo la pared

No me digas que no voy que soy lento

¿A quién le toca empezar a quemarse?

¿Por qué el miedo a quedar encallado

Es más que el de nadar (sin saber)?

En lo que va del mediodía hasta la noche

Mi corazón vive cien años siendo pobre

No deduzcas mal

No está en mí pedir piedad

Contaré el final

Voy por ti y nunca estás

Мен әлі де ең жақсысын жазуым керек

Мен шайды әлі алған жоқпын

Кейде шыдамым таусылады

Мен қабырғаға соқтым

Бармаймын баяумын деп айтпа

Жану кезегі кімде?

Неліктен құрдымға кетуден қорқады

Бұл (білмей) жүзуден артық па?

Түстен түнге дейін

Менің жүрегім кедей болып жүз жыл өмір сүреді

қате тұжырым жасамаңыз

Мейірім сұрау менің қолымда емес

Соңын айтамын

Мен саған барамын, ал сен ешқашан емессің