Подвал -

Кто-то живет в подвале, кто-то у себя в одеяле,

Кто-то живет на крыше, кто-то- чуть выше.

Кто-то похож на часы, кого-то на час не стало.

Кто-то дошел до конца, чтобы начать все сначала.

Кто-то уходит в лето, кто-то наряжает елку.

Кто-то вводит в вены газеты, кого-то не собрать по осколкам.

Смываю грязь потоком лунных вод,

Зарыв поглубже беды да веселье.

Суббота, ночь- я должен умереть,

Чтобы воскреснуть утром в воскресенье.

Похорони игрушки под подушкой,

Играю я теперь с самим собой.

Смеясь, стремглав срываюсь с места,

Когда вокруг твердят: «На этом месте стой».

Стук сердца в дверь- дай боже, не проспать

И коль гулять, то без конца гулять…

А смерть- что смерть?

Она ведь только баба- когда придет,

Попробуй утащить ее к себе в кровать.

Біреу жертөледе, біреу көрпеде тұрады,

Біреу шатырда, біреу сәл жоғары тұрады.

Біреу сағатқа ұқсайды, біреу бір сағатқа жоқ.

Біреу бәрін басынан бастау үшін соңына жетті.

Біреу жазға кетеді, біреу шыршаны безендіреді.

Біреу газеттерді тамырға енгізеді, біреуді бөліктерге жинау мүмкін емес.

Мен кірді ай суының ағынымен жуамын,

Қиындық пен көңіл көтеруден гөрі тереңірек орыңыз.

Сенбі түні - мен өлуім керек

Жексенбі күні таңертең тұру үшін.

Ойыншықтарыңызды жастықтың астына көміңіз

Мен қазір өзіммен ойнаймын.

Күліп, асығамын,

Айналада: «Осы жерде тоқта» дегенде.

Жүректің қағуы – Құдай сақтасын, ұйықтама

Егер сіз жүрсеңіз, онда шексіз жүріңіз ...

Ал өлім, өлім деген не?

Ол тек әйел - ол келгенде,

Оны төсегіңізге сүйреп апаруға тырысыңыз.