Latidos - Acido

Y constantemente le pido a mi corazón que por favor no pare

Aunque cada golpe de cada latido siento que me arde

El camino entre mi cabeza y él se extravió en la vía

El problema, vida mía, es que tú habitas en los dos todavía

Ya no sé si pensar en ti;

aunque es «ni pensarte» te siento aquí

En todo mi cuerpo, dentro de mi… extrañándote a morir

Pero ¿qué hacer cuando el corazón?

Es más terco que la mente

Y cuando el pasado se hace presente es tan insistente

Ese tiempo sé que no va a volver

Debo de aprender a no enloquecer_

No aferrar mi mente tanto al ayer ¡basta!

Esos recuerdos me van a demoler

Y dime dónde estás y qué piensas

Dime esta mañana con quién despiertas

Yo camino por esta calle desierta con el corazón hecho mierda

Pensando en lo que pudo ser si no hubiera sido todo lo que fue

Extrañando incluso lo malo… Yo quisiera salvarlo, pero no sé

Neta no sé, mi reina, no sé si esto incluso valga la pena

Quizás nunca escuches esta canción y yo perdiéndome en este reloj de arena

Que nunca para y que no da vuelta, un viaje de ida en esta carretera

¿Por qué no vuelves, mi nena, y me salvas la vida ya de una vez?

Sálvame con un beso

Que con eso me bastará

Juro que mi alma descansará, contigo hasta la eternidad

No soporto un día más: ¡regresa ya!

Мен үнемі жүрегімнен тоқтап қалмауын өтінемін

Жүрек соғуының әрбір соғуы болса да, мен өзімді отқа оранғандай сезінемін

Менің басым мен оның арасындағы жол жолда адасып қалды

Мәселе мынада, махаббатым, сен әлі екеуінде де өмір сүресің

Мен енді сені ойлайтынымды білмеймін;

«Ойланбаса да» мен сені осында сезінемін

Бүкіл денемде, ішімде... сені өлгенше сағындым

Бірақ жүрек болғанда не істеу керек?

Бұл ақылға қарағанда қыңыр

Ал өткен шақ бүгінге айналғанда, ол соншалықты табанды

Уақыт қайтып келмейтінін білемін

Мен жынды болмауды үйренуім керек_

Көңілімді кешегі күнге жабыстырмай, жетер!

Бұл естеліктер мені құртып жібереді

Маған қайда екеніңізді және не ойлайсыз, айтыңыз

бүгін таңертең кіммен оянғаныңды айт

Мен осы қаңырап бос көшеде жүрегім жараланып келе жатырмын

Осының бәрі болмағанда не болар еді деген ой

Жаманды да сағындым... Мен оны құтқарғым келеді, бірақ білмеймін

Білмеймін, патшайым, бұл тіпті тұр ма, білмеймін

Сіз бұл әнді ешқашан естімейтін шығарсыз, мен бұл құм сағатында адасып жатырмын

Бұл ешқашан тоқтамайды және ешқашан бұрылмайды, осы жолда бір жақты сапар

Неге қайтып келмейсің, балам, менің өмірімді біржолата сақтап қалмайсың ба?

мені сүйіп құтқар

Бұл маған жеткілікті болады

Ант етемін, жаным тыныштыққа, мәңгілікке сенімен бірге

Мен тағы бір күнге шыдай алмаймын: қазір қайт!