Набат -

Набат

Алое зарево, отблески пламени.

Черная беда накрыла землю, смерть несет.

Стаями черными кружатся вороны.

Воет лютый зверь, клыки оскалил!

Кто спасет?

Злобный пришелец ворвался в наш дом!

Ударил колокол!

Идут войной вражьи полчища!

Молотом стучит в сердца набат.

Бьет колокол!

Чем стать рабами — лучше в землю лечь.

Час пришел.

Готовь свой меч, мой брат!

За рекой рог трубит, у ворот враг стоит.

Страшный грянет бой, заплачут кровью облака.

Замерли воины, подняли головы,

Их глаза как сталь, и ярость бьется у виска.

Гневом священным пылают сердца!

Набат

Алқызыл жарқыл, жалынның шағылыстары.

Жерді қара бәле басып, өлім әкеледі.

Қарғалар қара үйірді айналып жүр.

Қаһарлы айуан азу тістерін жарқыратып айқайлады!

Кім құтқарады?

Біздің үйге зұлым бөтен планеталық кіріп келді!

Қоңырау соғылды!

Жаулардың әскерлері соғысқа барады!

Токсин жүректерге балғадай соғады.

Қоңырау соғылып жатыр!

Құл болғаннан гөрі, жерге жатқан жақсы.

Сағат келді.

Қылышыңды дайында, бауырым!

Өзеннің арғы жағында керней соғады, Дарбазада жау тұр.

Сұрапыл шайқас басталып, бұлттар қан жылайды.

Жауынгерлер қатып қалды, бастарын көтерді,

Олардың көздері болат сияқты, ашуы ғибадатхананы соғады.

Жүректер қасиетті ашумен өртенеді!