The Raven [feat. Gaelan Beatty, Ryan Parker & Garett Ross] - Scott Shpeley, Jonathan Christenson, Ryan Parker

Soon he scored a success with a haunting verse-

Of which some of you may have heard-

Involving the love of a certain «Lenore»

And a very persistent bird!

And suddenly he found he was talk of the town

With everyone singing his praise-

You really must read his «Annabel Lee»!

And The Mystery of Mari Roget!

Uh-huh!

It’s fabulous!

Oh!

And The House of Usher!

And his A. Gordon Pym of Nantucket-

Yes!

And William Wilson- it’s good!

Very good-

I’ve never read anything like it!

Oh!

Soon invitations began to pour in

To attend literary soirées-

They’re going to love you!

In all the best homes in the city-

You’re going to be simply amazed!

Once upon a midnight dreary

While I pondered, weak and weary

Over many a quaint and curious

Volume of forgotten lore

While I nodded, nearly napping

Suddenly there came a tapping

As of someone gently rapping

Rapping at my chamber door

«'Tis some visitor,» I muttered

«Tapping at my chamber door;

Only this and nothing more

Only this and nothing more.»

The sweet Lenore hath «gone before,»

With hope, that flew beside

Leaving him wild for the dear child

That should have been his bride-

Then, again, I heard a tapping

Ever such a gentle rapping-

'Tis the wind and nothing more

'Tis the wind and nothing more

But the rapping just grew stronger

Hesitating, then, no longer

I did open wide the door-

Darkness there and nothing more!

Deep into that darkness peering

Long I stood there wondering, fearing

When I heard a word there spoken

'Twas the whispered word, «Lenore!»

The sweet Lenore hath «gone before,»

With hope, that flew beside

Leaving him wild for the dear child

That should have been his bride-

Then, in there flew an ancient raven-

Ghastly, grim, ungainly raven-

And above my chamber door

It perched, and sat, and nothing more

«Prophet!»

Said I, «Thing of evil!

Prophet still, if bird or devil!-

By that heaven that bends above us-

By that God we both adore-»

«Tell this soul with sorrow laiden

If, within the distant aidenn

It shall clasp a sainted maiden

Whom the angels name Lenore.»

«Tell me-is there

Balm in gilead?

Tell me-tell me,» I

Implore

Quoth the Raven

«Nevermore,»

Quoth the Raven

«Nevermore,»

Quoth the Raven

«Nevermore,»

Quoth the Raven

«Nevermore,»

Quoth the Raven

«Nevermore,»

Quoth the Raven

«Nevermore!»

«Nevermore!

Nevermore!»

Quoth the Raven

«Nevermore!»

«Nevermore!

Nevermore!»

Quoth the Raven

«Nevermore!»

«Nevermore!

Nevermore!»

Quoth the Raven

«Nevermore!»

«Nevermore!

Nevermore!»

Quoth the Raven

«Never!»

And the raven still is sitting

There, above my chamber door

And my soul from out its shadow

Shall be lifted…

Nevermore!

Oh, Mister Poe!

Mrs. Whitman…

Oh

Miss Fuller…

Um, hello?

Ladies?

Edgar?

Now Rufus, although he admired Edgar greatly

He envied his new-found success-

And envy can shrink a man, twist what is noble

And great into something much less.

Thus

Rufus set out to discredit the friend

Who for so many years he had known- which wasn’t too

Hard- as Edgar had already done

A formidiable job on his own

His affair with the bottle, you see, had resumed

And with it, his conduct grown frightful!

Leave me!

Unpredictable!

Worse, unreliable!

Even

Mean, and vindictive and spiteful!

Ladies!

So when Rufus spread a nasty rumour

Suggesting a torrid affair-

What?

Between Edgar and one Mrs. Samuel Osgood-

No!

The wife of an old millionaire-

Uugh!

And almost as suddenly as his success

Arrived, it was taken away-

Griswold!

And Edgar found he was no longer welcome

In the very best homes of the day

Ta-ta!

What’s more, he lost his job- Bill Burton

His boss, was fed up- was appalled!

You’re fired!

And to add insult to injury

He hired, in his place-

Rufus Griswold!

«Quoth the Raven: Nevermore!»

Көп ұзамай ол таңғаларлық өлеңімен табысқа жетті-

Бұл туралы кейбіреулеріңіз естіген боларсыз

Белгілі бір                          махаббатты  қамтыған |

Және өте табанды құс!

Кенет ол қала туралы айтып жүргенін байқады

Әркім оны мадақтаумен

Сіз шынымен оның «Аннабель Лиін» оқуыңыз керек!

Және Мари Рожеттің құпиясы!

Ух!

Бұл керемет!

О!

Және Ушер үйі!

Ал оның Нантукеттік А. Гордон Пим-

Иә!

Ал Уильям Уилсон - бұл жақсы!

Өте жақсы-

Мен мұндайды ешқашан оқыған емеспін!

О!

Көп ұзамай шақырулар  түсе бастады

Әдеби кештерге қатысу үшін

Олар сізді сүйетін болады!

Қаладағы ең жақсы үйлердің барлығында

Сіз жай ғана таң қаласыз!

Бірде түн ортасында мұңды

Ойланып жүргенімде мен әлсіз әрі шаршадым

Қызық және қызық

Ұмытылған                       көлемі

Мен бас изеп жатқанда, ұйықтап қала жаздадым

Кенеттен түрту естілді

Біреудің жайлап рэп айтуы сияқты

Палатамның есігінде рэп айту

«Келуші ғой», - деп күбірледім

«Менің камера есігін тықылдату;

Тек осы және басқа ештеңе жоқ

Тек осы және басқа ештеңе жоқ».

Тәтті Ленор «бұрын кетті»

Үмітпен бұл қасында ұшып кетті

Оны аяулы бала үшін жабайы қалдыру

Бұл оның қалыңдығы болуы керек еді...

Содан кейін тағы да қабыл естілді

Әрқашан осындай жұмсақ рэп-

Бұл жел және басқа ештеңе емес

Бұл жел және басқа ештеңе емес

Бірақ рэп күшейе түсті

Ендеше, бұдан былай қолайсыз

Мен есікті айқара аштым...

Мұнда қараңғылық және басқа ештеңе жоқ!

Сол қараңғылықтың тереңіне қарап

Мен таңғалып, қорқып ұзақ тұрдым

Мен бір сөз айтылғанын естигенде

«Леноре!» деген сыбырлы сөз болды.

Тәтті Ленор «бұрын кетті»

Үмітпен бұл қасында ұшып кетті

Оны аяулы бала үшін жабайы қалдыру

Бұл оның қалыңдығы болуы керек еді...

Содан кейін, ежелгі қарға ұшып кетті

Қорқынышты, қатыгез, сұмдық қарға -

Менің камера есігімнің үстінде

Ол қонды және отырды, басқа ештеңе жоқ

«Пайғамбар!»

Мен: «Жамандық!

Пайғамбар әлі, құс па, шайтан болса да!

Үстімізде иілген аспанмен ант етемін...

Құдаймен біз екеуміз де табынамыз...»

«Бұл жанға қайғымен айт

Егер, алыс Aidenn ішінде

Ол әулие қызды құшақтайды

Періштелер Ленорды кім деп атайды».

«Маған айтыңызшы, сонда

Гилеадтағы бальзам ба?

Айтшы-айтшы», – деп И

Өтініш

Қарға

«Ешқашан»,

Қарға

«Ешқашан»,

Қарға

«Ешқашан»,

Қарға

«Ешқашан»,

Қарға

«Ешқашан»,

Қарға

«Ешқашан!»

«Ешқашан!

Ешқашан!»

Қарға

«Ешқашан!»

«Ешқашан!

Ешқашан!»

Қарға

«Ешқашан!»

«Ешқашан!

Ешқашан!»

Қарға

«Ешқашан!»

«Ешқашан!

Ешқашан!»

Қарға

«Ешқашан!»

Ал қарға әлі отыр

Мұнда, менің                                                                                                                           Онда 

Көлеңкесінен шыққан жаным

Көтеріледі…

Ешқашан!

О, По мырза!

Миссис Уитман…

О

Мисс Фуллер…

Ам, сәлеметсіз бе?

Ханымдар?

Эдгар?

Енді Руфус Эдгарды қатты жақсы көретін

Ол өзінің жаңа табысына қызығады...

Ал қызғаныш адамды кішірейтеді, асылды бұрмалайды

Және әлдеқайда аз нәрсеге тамаша.

Осылайша

Руфус досының беделін түсіруді мақсат етті

Ол көп жылдар бойы кімді білді - ол да емес

Қатты – Эдгар жасағандай

Өздігінен  үлкен  жұмыс

Көрдіңіз бе, оның бөтелкемен қарым-қатынасы қайта басталды

Осымен оның жүріс-тұрысы қорқынышты болды!

Мені қалдыр!

Болжау мүмкін емес!

Сорақысы, сенімсіз!

Тіпті

Жаман, кекшіл және өшпенді!

Ханымдар!

Руфус жағымсыз қауесет таратқанда

Қиын оқиғаны ұсыну -

Не?

Эдгар мен бір ханым Сэмюэл Осгуд арасында

Жоқ!

Кәрі миллионердің әйелі

Уфф!

Оның жетістігі сияқты кенеттен

Келді, алып кетті...

Грисволд!

Ал Эдгар оны енді қабылдамайтынын білді

Күннің ең жақсы үйлерінде

Та-та!

Оның үстіне ол жұмысынан айырылды - Билл Бертон

Оның бастығы қатты қорқып кетті!

Сіз жұмыстан босатылдыңыз!

Жарақатқа қорлауды қосу

Ол өз орнына жұмысқа алды

Руфус Грисволд!

«Қарға: енді ешқашан!»