Pt. IV : Her Iniquity Uncovered / The Eastern Trinity Unexplained - Scholomance

I bare witness to my own sickening dreams.

I bare my blemish and bare your iniquty.

Uncover thy nakedness.

«Their blood shall be upon them.»

For the gaping wounds we have suffered at the

blood-drenched hands of Christ.

Rip the paper wings from their gleeful angels and freeze their ideals as shards

of ice.

Oblivious to defeat, weakness is cherished.

Do not come to me with weeping…

with tears.

My altars are of blood, my gates of flesh.

Come to me with sanctity of truth, be it lust or love.

No words exist for being this…

no gestures of arthritic hands or curved spines, no expressions of pious,

aged brows or down-turned heads.

We are 20th century lepers cast out into a swarming mass of prejudiced fools…

but be aware of how familiar I am with my enemies.

How lovely it must be for your kind, to remain ever blind.

Through the same course of my years, through the sacred moralistic path of jade,

I will return to the thrid factor, the Eastern triangle on which I tread.

And the third becomes the pinnacle of light, the singular source of wanton need.

An uncaring god sends me a riddle.

«Choose, my son.»

My guess was lost by con (science).

Now you expect worship?

If I save praise you will take away the wrong and leave me stark raving rabid

insane…

with nothing.

Nothing, but my disease ridden thoughts that tell me I must hate you,

always testing to see my failures ravage me…

but here, here, here is where your lie ends, for I can not, will not,

hate that which I have not first loved.

Мен өзімнің ауыр армандарымның куәсі болдым.

Мен кемшілігімді                                                                Сіздің заңсыздықтарыңызды  аштым.

Жалаңаштығыңды аш.

«Олардың қаны солардың мойнында болады».

Біз ауырған жаралар үшін

Мәсіхтің қанға малынған қолдары.

Олардың жарқыраған періштелерінен қағаз қанаттарын жұлып алып, идеалдарын сынықтарға айналдырыңыз

 мұздан.

Жеңіліс         әлсіздік                                                                                                      .

Маған жылап келме...

көз жасымен.

Менің құрбандық орындарым қаннан, менің қақпаларым тәннен.

Маған ақиқаттың киелілігімен келіңіз, мейлі ол құмарлық болсын, мейлі махаббат болсын.

Бұл болу үшін сөз жоқ…

артритикалық қолдар  немесе қисық  омыртқа  ишаралары  жоқ                                       бір                       

қартайған қастар немесе төмен қараған бастар.

Біз                       алдынсыз  ақымақ  тобына  тасталған   20  ғасырдағы алапеспіз...

бірақ менің жауларыммен қаншалықты таныс екенімді біліңіз.

Әрқашан соқыр болып қалу сіздің түріңіз үшін қандай керемет болуы керек.

Менің жылдарымның сол жолымен нефриттің қасиетті моральдық жолымен 

Мен өзім дірілдейтін шығыс үшбұрышына ораламын.

Ал үшіншісі жарықтың шыңына, қажетсіз қажеттіліктердің бірегей көзі болады.

Қамқорлықсыз құдай маған жұмбақ жібереді.

«Таңда, балам».

Менің болжамым (ғылым) жоғалды.

Енді сіз ғибадат күтесіз бе?

Мен мақтауды сақтамасам, сіз қателіктен арыласыз және мені қатты ашуландыра аласыз

жынды…

ештеңемен.

Ештеңе емес, бірақ мені сені жек көретінімді айтатын ауруға толы ойларым,

сәтсіздіктерім мені қирататынын көру үшін үнемі сынау…

бірақ міне, міне, осы жерде сенің өтірігің аяқталды, өйткені мен алмаймын, мүмкін емес,

бұрын жақсы көрмеген нәрсені жек көремін.