Black Death -

A plague walked among us

As people fled in fear of their cities

But the disease remained, and soon death was everywhere

Men hated each other

Parents abandoned their sick children

Wives were dropped back, husbands were buried

Bodies were left abandoned at home

Because there was no one to make them a funeral

Several refused to leave

The house due to the dying

Friars and nuns were to take care of pacients

Monasteries and convents

Were soon deserted

They were also severely affected

Many wanted to confess his sins

Express his last wishes

Lived in fear, in their heads did not understand

But the houses of the dead remained open

With all their belongings, jewels and gold

With open arms, the Black Death was waiting

Арамызда оба жүрді

Адамдар өз қалаларынан қорқып қашып кеткен

Бірақ ауру қалды, көп ұзамай өлім барлық жерде болды

Ер адамдар бір-бірін жек көретін

Ата-аналар ауру балаларын тастап кеткен

Әйелдер кері тасталды, күйеулер жерленді

Мәйіттер үйінде                                                                                                                                                                                                                                                                                  

Өйткені оларды жерлеу рәсіміне айналдырған ешкім жоқ

Кейбіреулері кетуден  бас тартты

Өлімге байланысты үй

Пациенттерге монахтар мен монахтар қамқорлық жасауы керек еді

Монастырлар мен монастырлар

Көп ұзамай бос қалды

Олар да қатты зардап шекті

Көпшілігі оның күнәларын  мойындағысы келді

Соңғы тілектерін айт

Қорқынышпен өмір сүрді, олардың бастары түсінбеді

Бірақ өлгендердің үйлері ашық қалды

Барлық заттарымен, әшекейлерімен, алтындарымен

Құшақ жайып, Қара ажал күтіп тұрды