Ruedo, Rodaré (Gira Geometría del Rayo Concierto Oviedo) - Manolo Garcia

Ruedo, si rodé, rodaré

Ruedo, si rodé, rodaré

Te amé y fuiste amada con denuedo

Tal fue mi empeño que me quedé en los huesos

Y un corolario de espinas, tus pestañas

Fueron mi puerto

De agua dulce marinero

Por mi impericia caí yerto

Y te reíste de mí

Pero hoy mal no te quiero

No he de ladrarle a la luna

Desde mi lecho de hielo

Y te reíste de mí

Pero hoy mal no te quiero

No he de ladrarle a la luna

Desde mi lecho de hielo

Ruedo, si rodé, rodaré

Ruedo, si rodé, rodaré

Caigo, si caí ya no caeré

Te amé cuando los hombre ya pacen

En esa hora tan incierta

Cuando afloran las verdades

Y tus mohines y mis delirios

Del agua hicieron olas de fuego

Yo, que me creía salvo

En ensenadas de posidonia y arenas finas

Lejos de todo anhelo

Y te reíste de mí

Pero hoy mal no te quiero

No he de ladrarle a la luna

Desde mi lecho de hielo

Y te olvidaste de mí

Pero hoy mal no te quiero

No he de soñar con tu vuelta

Desde mi río ya sereno

Y te olvidaste de mí

Ya el juguete no era nuevo

No hay huracán de rencor

Ni más catervas de truenos

Giro, giraré

Giro, giraré

Ruedo, si rodé

Ruedo, rodaré

Мен домалаймын, иә мен домаладым, мен домалақтаймын

Мен домалаймын, иә мен домаладым, мен домалақтаймын

Мен сені сүйдім, ал сен қатты жақсы көрдің

Менің бекінгенім сонша, сүйекте қалдым

Ал тікеннің салдары, кірпігің

Олар менің портым болды

теңіз тұщы суы

Тәжірибесіздігімнен қатты құлап қалдым

ал сен маған күлдің

Бірақ бүгін мен сенің жамандығыңды қаламаймын

Мен айға үрмеймін

Менің мұз төсегімнен

ал сен маған күлдің

Бірақ бүгін мен сенің жамандығыңды қаламаймын

Мен айға үрмеймін

Менің мұз төсегімнен

Мен домалаймын, иә мен домаладым, мен домалақтаймын

Мен домалаймын, иә мен домаладым, мен домалақтаймын

Мен құлаймын, құласам енді құламаймын

Мен сені ер адамдар жайылып жүргенде сүйдім

Сол сағатта соншалықты белгісіз

Шындық ашылғанда

Ал сенің кектерің мен менің адасуларым

Судан олар от толқындарын жасады

Мен, құтқарылдым деп ойлаған

Позидония және ұсақ құм шығанақтарында

Барлық сағыныштан алыс

ал сен маған күлдің

Бірақ бүгін мен сенің жамандығыңды қаламаймын

Мен айға үрмеймін

Менің мұз төсегімнен

ал сен мені ұмыттың

Бірақ бүгін мен сенің жамандығыңды қаламаймын

Мен сенің оралуыңды армандамаймын

Менің онсыз да тыныш өзенімнен

ал сен мені ұмыттың

Ойыншық енді жаңа емес еді

Ешқандай реніш дауыл жоқ

Енді найзағай болмайды

Айналамын, айналайын

Айналамын, айналайын

Мен домалақтадым, иә мен айналдым

Мен домалаймын, мен домалаймын