Стрела - 5'nizza

Моя стрела опоздала.

Подарил тебе дождь.

Прости, мне бы подрасти.

Боюсь сойти на ум.

Да, я снова на краю, время отдаю - you.

Не хватает пустоты-ты...

Все, что исчезло, вдруг вокруг только звук;

Упавших две-двери стук, снег, разбег.

Лед уйдет;

я войду из пустоты –

Это ты, просто ты, ты была всегда.

Моя волна ожиданием полна;

моя вина, глубина

Мокрая стена передо мною.

Ночь, но она не сможет мне помочь.

Слова, кругом голова уходит прочь.

То, о чем не нужно знать – ни тебе ни мне:

Вне нас, миллионы глаз, миллионы фраз.

Пусть нам осталась грусть, но она одна –

Бездна!

Моя стрела...

Менің жебем тым кеш.

Мен саған жаңбыр бердім.

Кешіріңіз, мен өскім келеді.

Мен ойымды жоғалтып алудан қорқамын.

Иә, мен тағы да шетте қалдым, уақыт беремін – сен.

Бос орын жеткіліксіз - сіз ...

Осының бәрі жоғалып кетті, кенет айналадан тек дыбыс естіледі;

Құлаған екі есік қағып, қар, жүгіру.

Мұз кетеді;

Мен бос жерден кіремін -

Бұл сенсің, тек сенсің, сен әрқашан болдың.

Менің толқыным күтуге толы;

менің кінәм, тереңдігім

Менің алдымда дымқыл қабырға.

Түн, бірақ ол маған көмектесе алмайды.

Сөздер, бастың айналасы кетеді.

Сізге білудің қажеті жоқ - сіз де, мен де:

Біздің сыртымызда миллиондаған көздер, миллиондаған сөз тіркестері.

Қайғылы болайық, бірақ ол жалғыз -

Тұңғиық!

Менің жебем...