Emberirtó - 30Y

Távol állnak messzi látók lencséjén a déli napnak,

arcod csillog menjél délnek,

maradj itt vagy menj északnak,

annyi válasz, kérdés nincsen,

elindulsz ha nem is várnak

minden álomból felébredsz

nézz most rám és mondj vidámat!

Bátorít a bátorítód,

elgyengít a gyávaságod,

elaltat az andalító,

te előttem én utánad,

állj a parton nézz a szélbe,

jósolj délből hullámokból,

minden hullám partig ér el,

lábadhoz ér úgy dorombol.

Minden hullám partra vágyik,

lábadhoz ér úgy dorombol,

kapard el vagy kapard ki

vagy kapard össze koromból,

jósolj múltat legyen benne,

bosszúálló szívet tépő,

engem mindig megríkató,

téged mindig felderítő!

Legyen olyan, amilyenbe fürdünk, mint az óceánba,

bokád körül aranyhalak,

alul csönd van felül lárma,

alul alsók felül felsők,

alul úsznak felül szállnak,

középen meg emberirtót fecskendezek nem sajnállak!

Megint kezdem sosincs vége,

sorban állsz és vársz a kódra, ez az ember az utolsó, ezt firkálom a trikódra,

ez az ember az utolsó,

menj utána ahol földre

esik figyeld, amíg a szuszog,

a trikóját vedd el tőle!

Az élet nem mély óceán,

a hajónk nem ring rajta,

mint dinnyehéjak a Dunán.

Képekből gyúrunk múltat,

múltakból gyúrunk képet,

engeded vagy még tartanád,

se élet nincs, se óceán,

a szavak hullámverése,

dadog a csónak oldalán,

olcsó gumimatracok közt csíkos kék-fehéren vagy felhők közt az égen.

Képekből gyúrunk múltat,

múltakból gyúrunk képet,

velem nem történt meg,

veled megtörténhet,

velem nem történt meg,

veled megtörténhet.

Олар алыстағы күндізгі күннің объективінде тұрады,

жүзің жарқырап тұр, оңтүстікке қарай жүр

осында қалыңыз немесе солтүстікке барыңыз

жауаптар көп, сұрақтар жоқ,

олар күтпесе де кетесің

сіз әр түстен оянасыз

қазір маған қарап, бақытты айт!

Мен сенің жігерлендіргішіңнен қуат алдым,

сіздің қорқақтығыңыз әлсірейді

ұйықтап жатқан адам ұйықтап қалды,

сенен кейін менен бұрын

жағада тұрып желге қарау

түсте толқындардан пайғамбарлық ету,

әрбір толқын жағаға жетеді

ол аяқтарыңызға жеткенде ызылдайды.

Әр толқын жағаны аңсайды,

ол сенің аяғыңа міңгірлейді

оны қырып тастаңыз немесе қырыңыз

немесе күлімнен сыпырып,

онда өткенді болжау,

кекшіл жүрек жарушы

мені үнемі айқайлайды

әрқашан сізді іздейді!

Бұл мұхит сияқты біз шомылатын нәрсе болсын,

тобықтағы алтын балық,

төменде тыныштық, жоғарыда шу,

төменгі түбі үстіңгі үстіңгі жағы,

олар жүзеді, олар тұрады,

Ортаға адам қырғышты егіп жатырмын, мен сені аямаймын!

Қайтадан бастаймын, бітпейді

Сіз кезекке тұрып, кодты күтесіз, бұл адам соңғы, мен оны жейдеге жазамын,

бұл адам соңғы

қайда барсаңыз да оған еріңіз

жаңбыр жауып тұр, жаңбыр жауып тұрғанда оны қараңыз,

оның қолынан киімін ал!

Өмір терең мұхит емес,

онда біздің кеме тербелмейді,

Дунайдағы қауын қабығы сияқты.

Суреттерден өткенді илейміз,

өткен суретті илейміз,

рұқсат берер ме едің, әлде сақтайсың ба

өмір жоқ, мұхит жоқ,

сөз толқыны,

қайықтың бүйірінде кекештенеді,

жолақты көк және ақ түсті арзан резеңке матрацтар арасында немесе аспандағы бұлттардың арасында.

Суреттерден өткенді илейміз,

өткен суретті илейміз,

бұл менде болған жоқ

бұл сізде болуы мүмкін

бұл менде болған жоқ

бұл сізде болуы мүмкін.