Зима -

Ты знаешь, из всей этой каши

Я, кажется, вынес одно, стал старше.

Я, кажется, стал глубже,

Я знаю точно то, что мне важно.

С одной стороны вот утешение:

Я помню, когда у кого день рождения,

Я знаю наизусть пятьдесят телефонов,

Я помню лица, которые трудно запомнить.

Без стука вхожу в открытые двери

И многим во многом уже не верю.

Я и себе не доверяю,

Но не считаю, сколько теряю.

А теперь, и ты знаешь сама,

Потому что каблук оставляет следы — зима…

По-настоящему страшно одно,

Что каждая мысль упирается в «но».

От одного неплохого ума

Не рождаются песни, не строят дома.

Я знаю ещё, сколько я стою

И все ещё помню, что об этом не стоит.

Я знаю о чём нельзя говорить,

Но я забыл то, что боялся забыть.

А теперь, и ты знаешь сама,

Потому что каблук оставляет следы — зима…

Білесіз бе, осы ботқаның бәрінен

Бір шыдап, қартайған сияқтымын.

Мен тереңдеп кеткен сияқтымын

Мен үшін ненің маңызды екенін нақты білемін.

Бір жағынан жұбаныш:

Біреудің туған күні болғаны есімде

Елу телефонды жатқа білемін,

Есте сақтау қиын жүздер есімде.

Тақылдамай ашық есікке кіремін

Ал мен енді көп нәрсеге сенбеймін.

Мен де өзіме сенбеймін

Бірақ мен қанша жоғалтып жатқанымды есептемеймін.

Ал енді өзіңіз білесіз

Өйткені өкше із қалдырады - қыс ...

Біреуі шынымен қорқынышты

Әрбір ой «бірақ» дегенге тіреледі.

Бір жақсы ойдан

Ән тумайды, үй салынбайды.

Мен өзімнің қаншалықты құнды екенімді де білемін

Және әлі есімде, бұл оған тұрарлық емес.

Мен не туралы сөйлеспеу керектігін білемін

Бірақ ұмытудан қорқатын нәрсені ұмыттым.

Ал енді өзіңіз білесіз

Өйткені өкше із қалдырады - қыс ...