...Of Shadowy Exaltation (When Night Blackens With Storm) - Rossomahaar

Flagellating your pale cold skin

I desire for more

Beholding those deep bleeding wounds

I wish I could return you back to life

To start my feast all over again…

Whip bleeds my own skin now fiercefully

I expect the pain, although it passes away

Leaving me in utter bitterness

I await the night, when I may spread my wings

And reach the skies far above the wooden pantheon…

I await the night and the storm it brings

To conquer these lands of pride and joy

To blacken their souls and deprave their minds…

I’m true and faithful servant of those

Who came here long before the earth was born

I’m their messanger and archangel

Condemned to dwell behind these burning gates

Of sullen silent spheres…

I know not if I’m a vital being

But it should be so, since I scent the honied blood of females…

I lick them, rape them, slaughter them…

Wretched pathetic humans…

I make them weep, make them shriek and ask forgiveness…

Seeking delight in pain and suffering, oh so sweet…

When sun sets beyond the snowy mountains

And wolves howl at the fullmoon

Crescent skies tumble into glowing shade of agony

So bizarre…

The shadowy inmaterial spectres invite me

To join their exalted hellish dance

The night blackens with storm, breed by Ancient Ones

And I lust for their return more than ever before

Бозарған суық теріңізді жағу

Мен көбірек нәрсені қалаймын

Қансырап жатқан терең жараларды көріп

Мен сені қайта оралсам деймін

Мерекені қайта бастау үшін…

Қамшы менің терінім қатты қанып жатыр

Мен өтсе де, ауырсынуды күтемін

Мені өте мұңда қалдырды

Мен қанатымды жаятын түнді күтемін

Ағаш пантеонның үстіндегі аспанға жетіңіз ...

Мен түн мен ол әкелетін дауылды  күтемін

Осы мақтаныш пен қуаныш елдерін жаулап алу

Жандарын қарайтып, саналарын азғындау үшін…

Мен олардың шынайы және адал қызметшісімін

Бұл жерге жер туылғаннан көп бұрын келгендер

Мен олардың хабаршысы және періштесімін

Осы жанып жатқан қақпалардың артында тұруға сотталған

Көңілсіз үнсіз шарлардың…

Мен өмірлік болмыс боламын ба, білмеймін

Бірақ солай болуы керек, өйткені мен әйелдердің қанының хош иісін сеземін...

Мен оларды жалаймын, зорлаймын, сойамын…

Бейшара бейшара адамдар...

Мен оларды жылатамын, айғайлаймын және кешірім сұраймын...

Қайғы мен азаптан ләззат іздеймін, өте тәтті...

Қарлы таулардың арғы жағында күн батқанда

Ал толған айда қасқырлар айқайлайды

Жарты ай аспан азаптың жарқыраған көлеңкесіне құлайды

Біртүрлі…

Көлеңкелі материалдық емес елестер мені шақырады

Олардың асқақ билеріне қосылу

Түн қараңғы боранмен, Ежелгілер өсірген

Мен олардың қайтып оралуын бұрынғыдан да қатты құмармын